اَعوذ بِالله مِن " مَن ِ" رجيم
به نام خداوندي که مرا آفريد قسم ، که خودش هم در کردار من گرفتار مانده، چانه مي سايد.
که اگر شيطاني را قبل من نيافريده بود، بي شک اکنون نيازي به خلقتش نمي ديد.
كه هيچ كس آن گونه كه بودم مرا نشناخت وهيچ كس آن گونه كه هستم مرا نديد . زين سبب براي فريفتن خلق الله اندك زحمتي هم نياز نداشته و ندارم .
که بشر را سبب تباهي و خويشتن ِ خود را موجب گمراهي گشتم. و چه گناهي بالاتر از آنكه راه داني و كج روي؟!
آنها كه از من خوبي ديدند، از فريب خوردگان بودند و نيز آنها كه بدي ديدند؛ چرا كه هرگز آشكارا بدي از من سر نزد.
اگر از شکست گفتم ، بهانه اي بود براي پيروزي هاي آتي.
و اگر از پيروزي گفتم ، براي پوشاندن طعم شکستهاي پيشين.
اگر روي خوش به كسي نشان دادم ، نه از لطف، كه از سر مردم آزاري و يافتن فرصت زجرش بود.
اگر با كسي در افتادم ، كينه اي بود چندين و چند ساله.
روح، سياه تر از تن و تن، ننگين تر از روحم.
" من " را از ظلم اين زوج پتياره مفري نيست.
من خود، جهنم خويشم.
