همچو شمع می نالم از سودای دل آتشی در سیـنه دارم جای دل
تو به اندازه ی تمام غزل هایی که در مدحت نگفته ام، بزرگی.
و من در برابر تو ،
- همچون این سپید -
حقیر !
--------------------------------------------------------------
دوستش دارم. و این ساده ترین نوع بیان است. مفهوم ترین عبارت.
ولی در برابر حس واقعی من ، عبارت ناچیزی است.
حس واقعی ...
حس واقعی من قابل بیان نیست. کاش عبارتی برای بیانش بود ، ولی نیست.
این حس چنان درون من رشد یافته که دیگر از من نشانی نگذاشته.
مثل یک ترکیب شیمیایی با من در آمیخته و اکنون از دو ماده ی اولیه اثری نیست.
