یا من هو عذابه علیم
تقدیم به کودکان زلزله زده ی پاکستان
معلم شاگردانش را جمع کرد و آنها را در کلاسی که دیواری نداشت ، نشاند.
نیمه ی بیشتر شاگردانش خانواده هایشان را در زلزله ی اخیر از دست داده بودند.
بعد از مدت ها ، دوباره گچ را برداشت و روی تخته نوشت: بابا.
گفت بخوانیدش.
وقتی صدایی نشنید رویش را از تخته برگرداند و بغض شاگردانش را دید.
در دلش گفت که کاش این کلمه را قبل از حادثه درس داده بود.
معلم انتظار کلمه ی صبر را می کشید.
